بهترین اشعار برای تو که نیستی

به شانه هایم زدی تا تنهاییم را تکانده باشی. به چه دل خوش کردی؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی

باچتر آبیت به خیابان که آمدی

                            حتماً بگو به ابر به باران که آمدی

نم نم بیا به سمت قراری که درمن است

                            از امتداد خیس درختان که آمدی!

امروز روز خوب من و روز خوب توست

                            با خنده روئیت بنمایان که آمدی

فواره های یخ زده یکباره واشدند

                            تا خورد بر مشام زمستان که آمدی

شب مانده بود و هیبتی از ناگهان تو

                            مانند ماه تا لب ایوان که امدی

زیبایی رها شده در شعر های من!

                            شعرم رسیده بود به پایان که آمدی

...پیش از شما خلاصه بگویم ـ ادامه ام

                            نه احتمال داشت نه امکان که آمدی

...گنجشگها ورود تو را جار می زنند

                            آه ای بهار گمشده ...ای آنکه آمدی!

 

فرهاد صفریان


برچسب‌ها: فرهاد صفریان
نوشته شده در 93/11/23ساعت 14:17 توسط آدم برفی| |

مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست

                                     یا شب و روز بجز فکر توام کاری هست

به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس

                                     که به هر حلقه موییت گرفتاری هست

گر بگویم که مرا با تو سر و کاری نیست

                                     در و دیوار گواهی بدهد کاری هست

هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید

                                     تا ندیدست تو را بر منش انکاری هست

صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم

                                     همه دانند که در صحبت گل خاری هست

نه من خام طمع عشق تو می‌ورزم و بس

                                     که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست

باد خاکی ز مقام تو بیاورد و ببرد

                                     آب هر طیب که در کلبه عطاری هست

من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود

                                     جان و سر را نتوان گفت که مقداری هست

من از این دلق مرقع به درآیم روزی

                                     تاهمه خلق بدانند که زناری هست

همه را هست همین داغ محبت که مراست

                                     که نه مستم من و در دور تو هشیاری هست

عشق سعدی نه حدیثیست که پنهان ماند

                                     داستانیست که بر هر سر بازاری هست

 

سعدی


برچسب‌ها: سعدی
نوشته شده در 93/11/08ساعت 13:0 توسط آدم برفی| |

شب بود و ماه بود و خیابان و ....کاش تو

                             باران و عطر چایی و ایوان و .... کاش تو

پاییز بود و عاشقی و شعرهای من

                             بوی دو سیب و قل قل قلیان و.... کاش تو

رنگ سفید مهره ی شطرنج دست من

                             اسب و رخ و پیاده ی میدان و.... کاش تو

کارم شده ورق زدن خاطرات دور

                             اشکی که می چکد سر مژگان و.... کاش تو

دست و نوازش و گره ی باز روسری

                             چشم و نگاه و خال زنخدان و.... کاش تو

دامن هزار چین و غزل خوان و دلبری

                             بزم شراب و موی پریشان و.... کاش تو

باران ببار، بغض مرا تازه تر بکن

                             این جا ،ز دوریت همه گریان و....کاش تو

صد بیت...نه...هزار غزل...نه، که شعرمن

                             حجمش شده برابر دیوان و.... کاش تو

دارد نسیم مشت به در می زند و من

                             در فکر آن که آمده مهمان و.... کاش تو

 

فاطمه دشتی

آدرس وبلاگ شاعر"خط خطی های کودکانه"


برچسب‌ها: فاطمه دشتی
نوشته شده در 93/11/05ساعت 11:46 توسط آدم برفی| |

برف را خواندم

بی‌چتر 

دمی، کف دست، قافله گاهش می‌شد.

گاه، جامه کامل به تنش.

چون پرستویی نجیب 

می‌نشست بر شانه

یا که چون شیری 

نعره می‌زد بر من.

گونه‌هایم از سوزش چنگش

تبدار.

او، مرا نعش محتضری می‌مانست 

که راه به فراموش خانه، می‌خواند.

برعکسِ او کوه 

چنان تافته با او

که چون لعل بدخشانی

گرفته همه‌ی عمر 

او را در بر.

 

ناهید حکیمی


برچسب‌ها: ناهید حکیمی
نوشته شده در 93/10/29ساعت 0:7 توسط آدم برفی| |

دست کوتاه من و دامن آن سرو بلند

                                سایه ی سوخته دل این طمع خام مبند

دولت وصل تو ای ماه نصیب که شود

                                تا از آن چشم خورد باده و زان لب گل قند

خوش تر از نقش توام نیست در آیینه ی چشم

                                چشم بد دور ، زهی نقش و زهی نقش پسند

خلوت خاطر ما را به شکایت مشکن

                                که من از وی شدم ای دل به خیالی خرسند

من دیوانه که صد سلسله بگسیخته ام

                                تا سر زلف تو باشد نکشم سر ز کمند

قصه ی عشق من آوازه به افلک رساند

                                همچو حسن تو که صد فتنه در آفاق افکند

سایه از ناز و طرب سر به فلک خواهم سود

                                اگر افتد به سرم سایه ی آن سرو بلند ..

 

هوشنگ ابتهاج


برچسب‌ها: ابتهاج
نوشته شده در 93/10/18ساعت 10:59 توسط آدم برفی| |

یک درختِ پیرم و سهم تبرها می‌شوم

                              مرده‌ام، دارم خوراکِ جانورها می‌شوم

بی‌خیال از رنجِ فریادم ترد‌ّد می‌کنند

                              باعث لبخندِ تلخِ رهگذرها می‌شوم

با زبان لالِ خود حس می‌کنم این روزها

                              هم‌نشین و هم‌کلام ِ ‌کور و کرها می‌شوم

هیچ‌کس دیگر کنارم نیست، می‌ترسم از این

                              این‌که دارم مثل مفقود الاثرها می‌شوم

...

عاقبت یک روز با طرزِ عجیب و تازه‌ای

                              می‌کُشم خود را و سرفصلِ خبرها می‌شوم!

 

زنده یاد نجمه زارع


برچسب‌ها: نجمه زارع
نوشته شده در 93/10/17ساعت 20:52 توسط آدم برفی| |

تو را دارم ای گل، جهان با من است

                                  تو تا با منی، جان جان با من است

چو می‌تابد از دور پيشانی‌ات

                                  كران تا كران آسمان با من است

چو خندان به سوی من آیی به مهر

                                  بهاری پر از ارغوان با من است !

كنار تو هر لحظه گويم به خويش

                                  كه خوشبختی بی‌كران با من است

روانم بياسايد از هر غمی

                                  چو بينم كه مهرت روان با من است

چه غم دارم از تلخی روزگار،

                                  شكر خنده آن دهان با من است

 

فریدون مشیری


برچسب‌ها: فریدون مشیری
نوشته شده در 93/10/17ساعت 10:51 توسط آدم برفی| |

بوی بهار می شنوم از صدای تو

                                    نازکتر از گل است گل ِ گونه های تو

ای در طنین نبض تو آهنگ قلب من

                                    ای بوی هر چه گل نفس آشنای تو

ای صورت تو آیه و آیینه خدا

                                    حقا که هیچ نقص ندارد خدای تو

صد کهکشان ستاره و هفت آسمان حریر

                                    آورده ام که فرش کنم زیر پای تو

رنگین کمانی از نخ باران تنیده ام

                                    تا تاب هفت رنگ ببندم برای تو

چیزی عزیزتر ز تمام دلم نبود

                                    ای پاره ی دلم، که بریزم به پای تو

امروز تکیه گاه تو آغوش گرم من

                                    فردا عصای خستگی ام شانه های تو

در خاک هم دلم به هوای تو می تپد

                                    چیزی کم از بهشت ندارد هوای تو

همبازیان خواب تو خیل فرشتگان

                                    آواز آسمانیشان لای لای تو

بگذار با تو عالم خود را عوض کنم:

                                    یک لحظه تو به جای من و من به جای تو

این حال و عالمی که تو داری، برای من

                                    دار و ندار و جان و دل من برای تو

 

قیصر امین پور


برچسب‌ها: قیصر امین پور
نوشته شده در 93/10/03ساعت 1:40 توسط آدم برفی| |

روی دستش، پسرش رفت، ولی قولش نه!

                                     نیزه ها تا جگرش رفت، ولی قولش نه!

این چه خورشیدِ غریبی ست که با حالِ نزار،

                                     پای نعشِ قمرش رفت، ولی قولش نه!

باغبانی‌ست عجب! آن که در آن دشتِ بلا،

                                     به خزانی ثمرش رفت، ولی قولش نه!

شیر مردی که در آن واقعه هفتاد و دو بار،

                                     دستِ غم بر کمرش رفت، ولی قولش نه!

جان من بر،خیِ "آن مرد" که در شط فرات،

                                     تیر در چشمِ ترش رفت، ولی قولش نه!

هر طرف می‌نگری نامِ حسین است و حسین،

                                     ای دمش گرم!!  سرش رفت، ولی قولش نه!

 

حسین جنتی


برچسب‌ها: حسین جنتی
نوشته شده در 93/09/26ساعت 15:35 توسط آدم برفی| |

امشب به حکم چشم تو چشمان من تر است

                                 من عاشق تو هستم و این غم مقدّر است

هرچند خنده‌های تو دل می‌بَرَد ولی

                                 این‌گونه اخم‌کردنت ای ماه محشر است

حرفی بزن که باز دلم را تکان دهی

                                 چیزی بگو، گلم، دل من زودباور است

یک عمر گِرد خانه‌ات این دل طواف کرد

                                 انگار این پرنده‌ی وحشی کبوتر است

اردیبهشت پُرگل شیراز سینه‌ات

                                 باری، غزل بخوان که دهانت معطّر است

تا سایه‌ی تو بر سر ِ من هست، عشق من!

                                 باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

 

بهمن صباغ زاده


برچسب‌ها: بهمن صباغ زاده
نوشته شده در 93/09/17ساعت 15:19 توسط آدم برفی| |