بهترین اشعار برای تو که نیستی

به شانه هایم زدی تا تنهاییم را تکانده باشی. به چه دل خوش کردی؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی

عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من

                               گفتم می می نخورم گفت برای دل من

داد می معرفتش با تو بگویم صفتش

                               تلخ و گوارنده و خوش همچو وفای دل من

از طرفی روح امین آمد و ما مست چنین

                               پیش دویدم که ببین کار و کیای دل من

گفت که ای سر خدا روی به هر کس منما

                               شکر خدا کرد و ثنا بهر لقای دل من

گفتم خود آن نشود عشق تو پنهان نشود

                               چیست که آن پرده شود پیش صفای دل من

عشق چو خون خواره شود رستم بیچاره شود

                               کوه احد پاره شود آه چه جای دل من

شاد دمی کان شه من آید در خرگه من

                               باز گشاید به کرم بند قبای دل من

گوید که افسرده شدی بی‌من و پژمرده شدی

                               پیشتر آ تا بزند بر تو هوای دل من

گویم کان لطف تو کو بنده خود را تو بجو

                               کیست که داند جز تو بند و گشای دل من

گوید نی تازه شوی بی‌حد و اندازه شوی

                               تازه‌تر از نرگس و گل پیش صبای دل من

گویم ای داده دوا لایق هر رنج و عنا

                               نیست مرا جز تو دوا ای تو دوای دل من

میوه هر شاخ و شجر هست گوای دل او

                               روی چو زر اشک چو در هست گوای دل من

 

حضرت مولانا


برچسب‌ها: مولانا
نوشته شده در 93/07/10ساعت 10:26 توسط آدم برفی| |

کسی از عمق دریا زد صدایت، ماهی قرمز!

                                  و دریا پهن شد در زیر پایت، ماهی قرمز!

شبی قلّاب ماهی گیر، دست از دامنت برداشت

                                  و کرد آن ترس ِ بی مورد رهایت، ماهی قرمز!

پریدی توی آب و کوسه ها با طعنه پرسیدند :

                                  " تو، با این کفشهای تا به تایت ماهی قرمز!؟ "

تصور هم نمی کردند جاشوها که اقیانوس

                                  نهنگی زیر سر دارد برایت، ماهی قرمز!

تو را می خواست قایق ران که هر شب تور می انداخت

                                  و گرنه داشت دریا بی نهایت ماهی قرمز!

 

پانته آ صفایی


برچسب‌ها: پانته آ صفایی
نوشته شده در 93/07/07ساعت 18:11 توسط آدم برفی| |

دین راهگشا بود و تو گمگشته دینی

                            تردید کن ای زاهد اگر اهل یقینی

آهو نگران است بزن تیر خطا را

                            صیاد دل از کف شده! تا کی به کمینی؟

این قدر میاندیش به دریا شدن ای رود

                            هر جا بروی باز گرفتار زمینی

مهتاب به خورشید نظر کرد و درخشید

                            هر وقت شدی آینه، کافی است ببینی

ای عقل بپرهیز و مگو عشق چنان است

                            ای عشق کجایی که ببینند چنینی

هم هیزم سنگین سری دوزخیانی

                            هم باغ سبک سایه فردوس برینی

ای عشق! چه در شرح تو جز «عشق» بگوییم

                            در ساده ترین شکلی و پیچیده ترینی

 

فاضل نظری

نوشته شده در 93/07/05ساعت 7:3 توسط آدم برفی| |

زرد است که لبریز حقایق شده است

                                تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدی وگرنه می فهمیدی


                                پائیز بهاری است که عاشق شده است

 

میلاد عرفان پور


برچسب‌ها: میلاد عرفان پور
نوشته شده در 93/07/03ساعت 14:56 توسط آدم برفی| |

من آسمان پر از ابرهای دلگیرم

                             اگر تو دلخوری از من ، من از خودم سیرم

من آن طبیب زمین گیر زار و بیمارم

                             که هرچه زهر به خود می دهم نمی میرم

من و تو آتش و اشکیم در دل یک شمع

                             به سرنوشت تو وابسته است تقدیرم

به دام زلف بلندت دچار و سردرگم

                             مرا جدا مکن از حلقه های زنجیرم

درخت سوخته ای در کنار رودم من

                             اگر تو دلخوری از من ، من از خودم سیرم

 

فاضل نظری


برچسب‌ها: فاضل نظری
نوشته شده در 93/07/01ساعت 9:35 توسط آدم برفی| |

حسّ و حال همه ی ثانیه ها ریخت به هم

                         شوق یک رابطه با حاشیه ها ریخت به هم

گفته بودم به کسی عشق نخواهم ورزید

                         آمدیّ و همـه ی فرضیه ها ریخت به هم!

روح غمگینِ تو در کالبدم جا خوش کرد

                         سرفه کردی و نظام ریه ها ریخت به هم

در کنار تو قدم می زدم و دور و برم

                         چشم ها پُر خون شد، قرنیه ها ریخت به هم

روضه خوان خواست که از غصه ی ما یاد کند

                         سینه ها پاره شد و مرثیه ها ریخت به هم

پای عشق تو برادر کُشی افتاد به راه

                         شهر از وحشت نرخ دیه ها ریخت به هم

بُغض کردیم و حسودان جهان شاد شدند

                         دلمان تنگ شد وُ قافیه ها ریخت به هم

من که هرگز به تو نارو نزدم حضرتِ عشق!

                         پس چرا زندگیِ ساده ی ما ریخت به هم؟

 

امید صباغ نو


برچسب‌ها: امید صباغ نو
نوشته شده در 93/06/29ساعت 8:54 توسط آدم برفی| |

چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست

                                 که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست

دگر به روی کسم دیده بر نمی‌باشد

                                 خلیل من همه بت‌های آزری بشکست

مجال خواب نمی‌باشدم ز دست خیال

                                 در سرای نشاید بر آشنایان بست

در قفس طلبد هر کجا گرفتاریست

                                 من از کمند تو تا زنده‌ام نخواهم جست

غلام دولت آنم که پای بند یکیست

                                 به جانبی متعلق شد از هزار برست

مطیع امر توام گر دلم بخواهی سوخت

                                 اسیر حکم توام گر تنم بخواهی خست

نماز شام قیامت به هوش بازآید

                                 کسی که خورده بود می ز بامداد الست

نگاه من به تو و دیگران به خود مشغول

                                 معاشران ز می و عارفان ز ساقی مست

اگر تو سرو خرامان ز پای ننشینی

                                 چه فتنه‌ها که بخیزد میان اهل نشست

برادران و بزرگان نصیحتم مکنید

                                 که اختیار من از دست رفت و تیر از شست

حذر کنید ز باران دیده سعدی

                                 که قطره سیل شود چون به یک دگر پیوست

خوشست نام تو بردن ولی دریغ بود

                                 در این سخن که بخواهند برد دست به


سعدی


برچسب‌ها: سعدی
نوشته شده در 93/06/24ساعت 18:26 توسط آدم برفی| |

هیچ اتفاقی

قرار نیست بیافتد

اما آدمی ست دیگر

همیشه

منتظر می ماند ...

 

اورهان ولی


برچسب‌ها: اورهان ولی
نوشته شده در 93/06/21ساعت 17:0 توسط آدم برفی| |

بگذر شبی شبیه نسیم از جهان من

                            بگذار تا ورق بخورد داستان من

من باغم و تو روح بهاری ؛حلول کن !

                            در شاخه های خشک خزان در خزان من

من ذره ام بچرخ و مرا آفتاب کن!

                            ای گرد باد نرم تنت نردبان من

آن قدر سعدیم که تو شیراز من شوی

                            زاینده رود هستم اگر اصفهان من

باغ ستاره های تراشیده از بلور

                            مشتی بریز در سبد آسمان من

یک لحظه با تو بودن من قدر سالهاست

                          ای بی غروب خاطره ی جاودان من .........

 

محمدحسین صفاریان


برچسب‌ها: محمد حسین صفاریان
نوشته شده در 93/06/21ساعت 0:57 توسط آدم برفی| |

ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ

می گریند

ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﺧﯿﺲ ﺷﻮﻧﺪ

ﻏﺼﻪ می خوﺭﻧﺪ

ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺫﺭﻩ ﺍﯼ ﻏﻢ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫﺸﺎﻥ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥ ﺷﻮﺩ

ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼِ ﺑﻠﻨﺪِ ﺍﺯ ﺗﻪ ﺩﻝ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﻣﻮﺧﺘﻨﺪﻩ ﺍﻧﺪ

ﺍﻣﺎ. . .

ﺯﯾﺎﺩ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﻨﺪ

ﻓﻘﻂ ...

ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ِﮐﺴﯽ ﺑﻬﻢ ﻧﺨﻮﺭﺩ

 

مارال آخوندی

آدرس وبلاگ شاعر


برچسب‌ها: مارال آخوندی
نوشته شده در 93/06/17ساعت 7:43 توسط آدم برفی| |