X
تبلیغات
بهترین اشعار برای تو که نیستی

بهترین اشعار برای تو که نیستی

به شانه هایم زدی تا تنهاییم را تکانده باشی. به چه دل خوش کردی؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست

                                طاقت بار فراق این همه ایامم نیست

خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد

                                سر مویی به غلط در همه اندامم نیست

میل آن دانه خالم نظری بیش نبود

                                چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست

شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن

                                بامدادت که نبینم طمع شامم نیست

چشم از آن روز که برکردم و رویت دیدم

                                به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

نازنینا مکن آن جور که کافر نکند

                                ور جهودی بکنم بهره در اسلامم نیست

گو همه شهر به جنگم به درآیند و خلاف

                                من که در خلوت خاصم خبر از عامم نیست

نه به زرق آمده‌ام تا به ملامت بروم

                                لازم اگر عزت و اکرامم نیست

به خدا و به سراپای تو کز دوستیت

                                خبر از دشمن و اندیشه ز دشنامم نیست

دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی

                                به دو چشم تو که چشم از تو به انعامم نیست

سعدیا نامتناسب حیوانی باشد

                                هر که گوید که دلم هست و دلارامم نیست


سعدی


برچسب‌ها: سعدی
نوشته شده در 93/02/01ساعت 9:26 توسط آدم برفی| |

این چیست که چون دلهره افتاده به جانم

                               حال همه خوب است، من اما نگرانم

در فکر تو بستم چمدان را و همین فکر

                               مثل خوره افتاده به جانم که بمانم

چیزی که میان من و تو نیست غریبی ست

                               صد بار تو را دیده ام ای غم به گمانم ؟!

انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت

                               اینقدر که خالی شده بعد از تو جهانم

از سایه سنگین تو من کمترم آیا ...؟!

                               بگذار به دنبال تو خود را بکشانم

ای عشق ...! مرا بیشتر از پیش بمیران

                               آنقدر که تا دیدن او زنده بمانم

 

فاضل نظری


برچسب‌ها: فاضل نظری
نوشته شده در 93/01/31ساعت 10:32 توسط آدم برفی| |

خیال روی تو در هر طریق همره ماست

                                  نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست

به رغم مدعیانی که منع عشق کنند

                                  جمال چهره تو حجت موجه ماست

ببین که سیب زنخدان تو چه می‌گوید

                                  هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد

                                  گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

به حاجب در خلوت سرای خاص بگو

                                  فلان ز گوشه نشینان خاک درگه ماست

به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است

                                  همیشه در نظر خاطر مرفه ماست

اگر به سالی حافظ دری زند بگشای

                                  که سال‌هاست که مشتاق روی چون مه ماست


حضرت حافظ


برچسب‌ها: حافظ
نوشته شده در 93/01/30ساعت 7:25 توسط آدم برفی| |

تو را از دست دادم، آی آدم‌های بعد از تو!

                           چه کوچک می‌نماید پیش تو غم‌های بعد از تو

 تورا از دست دادم، تو چه خواهی کرد بعد از من؟

                           چه خواهم کرد بی تو با چه خواهم‌های بعد از تو؟

تو را از دست ... ؛ دادم از همین زخم است، می‌بینی؟

                           دهانش را نمی‌بندند مرهم‌های بعد از تو

«تو را از یاد خواهم برد کم‌کم» بارها گفتم

                           به خود کی می‌رسم اما به کم‌کم‌های بعد از تو؟

 بیا، برگرد، با هم گاه... با هم راه... با هم...، آه!

                           مرا دور از تو خواهد کشت «با هم»های بعد از تو


مژگان عباسلو


برچسب‌ها: مژگان عباسلو
نوشته شده در 93/01/26ساعت 13:51 توسط آدم برفی| |

سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش

                           مستانه شد حدیثش پیچیده شد زبانش

گه می‌فتد از این سو گه می‌فتد از آن سو

                           آن کس که مست گردد خود این بود نشانش

چشمش بلای مستان ما را از او مترسان

                           من مستم و نترسم از چوب شحنگانش

ای عشق الله الله سرمست شد شهنشه

                           برجه بگیر زلفش درکش در این میانش

اندیشه‌ای که آید در دل ز یار گوید

                           جان بر سرش فشانم پرزر کنم دهانش

آن روی گلستانش وان بلبل بیانش

                           وان شیوه‌هاش یا رب تا با کیست آنش

این صورتش بهانه‌ست او نور آسمانست

                           بگذر ز نقش و صورت جانش خوشست جانش

دی را بهار بخشد شب را نهار بخشد

                           پس این جهان مرده زنده‌ست از آن جهانش


مولانا


برچسب‌ها: مولانا
نوشته شده در 93/01/24ساعت 11:1 توسط آدم برفی| |

من از آن روز که دربند توام آزادم

                          پادشاهم که به دست تو اسیر افتادم

همه غم‌های جهان هیچ اثر می‌نکند

                          در من از بس که به دیدار عزیزت شادم

خرم آن روز که جان می‌رود اندر طلبت

                          تا بیایند عزیزان به مبارک بادم

من که در هیچ مقامی نزدم خیمه انس

                          پیش تو رخت بیفکندم و دل بنهادم

دانی از دولت وصلت چه طلب دارم هیچ

                          یاد تو مصلحت خویش ببرد از یادم

به وفای تو کز آن روز که دلبند منی

                          دل نبستم به وفای کس و در نگشادم

تا خیال قد و بالای تو در فکر منست

                          گر خلایق همه سروند چو سرو آزادم

به سخن راست نیاید که چه شیرین سخنی

                          وین عجبتر که تو شیرینی و من فرهادم

دستگاهی نه که در پای تو ریزم چون خاک

                          حاصل آنست که چون طبل تهی پربادم

می‌نماید که جفای فلک از دامن من

                          دست کوته نکند تا نکند بنیادم

ظاهر آنست که با سابقه حکم ازل

                          جهد سودی نکند تن به قضا دردادم

ور تحمل نکنم جور زمان را چه کنم

                          داوری نیست که از وی بستاند دادم

دلم از صحبت شیراز به کلی بگرفت

                          وقت آنست که پرسی خبر از بغدادم

هیچ شک نیست که فریاد من آن جا برسد

                          عجب ار صاحب دیوان نرسد فریادم

سعدیا حب وطن گر چه حدیثیست صحیح

                          نتوان مرد به سختی که من این جا زادم


سعدی


برچسب‌ها: سعدی
نوشته شده در 93/01/23ساعت 11:35 توسط آدم برفی| |

در خوابهای کودکی ام

هر شب طنین سوت قطاری

                            از ایستگاه می گذرد

دنباله ی قطار

              انگار هیچ گاه به پایان نمی رسد

انگار

بیش از هزار پنجره دارد

و در تمام پنجره هایش

                        تنها تویی که دست تکان می دهی

آنگاه

در چارچوب پنجره ها

                     شب شعله می کشد

با دود گیسوان تو در باد

در امتداد راه مه آلود

در دود

دود

دود...

 

قیصر امین پور

ارسالی از کیانای عزیز


برچسب‌ها: قیصر امین پور
نوشته شده در 93/01/22ساعت 22:2 توسط آدم برفی| |

گناه چشم تو... یا ... نه! گناه عکاس است

                                 که این چنین به نگاهت دچار و حساس است

و مدتی است که هنگام دیدن چشمت

                                 "اعوذ بالله" او "قل اعوذ بالناس" است

برای رستن او از جهنم و آتش

                                 پل صراط نگاهت ملاک و مقیاس است

تمام اهل زمین را جهنّمی کردی

                                 که آیه آیه ی چشمت "یوسوس الناس" است

تمام شهر از ایمان به کفر برگشتند

                                 گناه چشم تو حالا به پای عکاس است؟

 

منصوره فیروزی


برچسب‌ها: منصوره فیروزی
نوشته شده در 93/01/22ساعت 21:42 توسط آدم برفی| |

آنکه بی باده کند جان مرا مست کجاست؟

                          وآنکه بیرون کند از جان و دلم دست کجاست؟

وآنکه سوگند خورم جز به سر او نخورم

                          وآنکه سوگند من و توبه ام اشکست کجاست؟

وآنکه جان‌ها به سحر نعره زنانند ازو

                          وآنکه ما را غمش از جای ببُرده‌ست کجاست؟

جانِ جان‌ست، وگر جای ندارد چه عجب!

                          این که جا می طلبد در تن ما هست، کجاست؟

غمزۀ چشم بهانه‌ست وزان سو هوسی‌ست

                          وآنکه او در پس غمزه‌ست دلم خَست کجاست؟

پردۀ روشن دل بست و خیالات نمود

                          وآنکه در پرده چنین پردۀ دل بست کجاست؟

عقل تا مست نشد چون و چرا پَست نشد

                          وآنکه او مست شد از چون و چرا رست کجاست؟


مولانا


برچسب‌ها: مولانا
نوشته شده در 93/01/20ساعت 13:18 توسط آدم برفی| |

همیشه روی تو خورشیدِ آسمانِ من است

                              سلام مثل گلی سرخ، برلبانِ من است!

دوباره صبح، دوباره هوای جنگلِ سبز

                              فضای باغ نگاهِ تو میزبانِ من است

جهان چو قهوه ی تلخی نشسته درکامم

                              وطعمِ نامِ تو چون قند در دهانِ من است!

همیشه راه محال ازخیال می گذرد

                              شعاع روشن مهتاب نردبانِ من است!

تمام روز سفرمی کنم به مقصدِ شب

                              ردیفِ قافیه و واژه کاروانِ من است

وماه مثل پلنگی گرسنه و زخمی

                              به روی سخت ترین قله دیده بانِ من است…!

 

یدالله گودرزى (شهاب)

ارسالی از ریحانه .س. عزیز


برچسب‌ها: یدالله گودرزی
نوشته شده در 93/01/17ساعت 14:37 توسط آدم برفی| |