بهترین اشعار برای تو که نیستی

به شانه هایم زدی تا تنهاییم را تکانده باشی. به چه دل خوش کردی؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی

ستاره دیده فروبست و آرمید بیا

                         شراب نور به رگ های شب دوید بیا

ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت

                         گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا

شهاب ِ یاد تو در آسمان خاطر من

                         پیاپی از همه سو خطّ زر کشید بیا

ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم

                         ز غصّه رنگ من و رنگ شب پرید بیا

به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار

                         بهوش باش که هنگام آن رسید بیا

به گام های کسان می برم گمان که تویی

                         دلم ز سینه برون شد ز بس تپید بیا

نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت

                         کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا

امیدِ خاطر ِ سیمین ِ دل شکسته تویی

                         مرا مخواه از این بیش ناامید بیا

 

سیمین بهبهانی


برچسب‌ها: سیمین بهبهانی
نوشته شده در 93/05/30ساعت 19:20 توسط آدم برفی| |

غم‌خوار من به خانه‌ی غم‌ها خوش آمدی

                                      با من به جمع مردم تنها خوش آمدی

بین جماعتی که مرا سنگ می‌زنند

                                      می‌بینمت برای تماشا خوش آمدی

راه نجات از شب گیسوی دوست نیست

                                      ای من، به آخرین شب دنیا خوش آمدی

پایان ماجرای من و عشق روشن است

                                      ای قایق شکسته به دریا خوش آمدی

با برف پیری‌ام سخنی بیش از این نبود

                                      منت گذاشتی به سر ما خوش آمدی

ای عشق ای عزیزترین میهمان عمر

                                      دیر آمدی به دیدنم اما خوش آمدی!

 

فاضل نظری


برچسب‌ها: فاضل نظری
نوشته شده در 93/05/18ساعت 10:7 توسط آدم برفی| |

چون زلف تو ام جانا در عین پریشانی

                                   چون باد سحرگاهم در بی سر و سامانی

من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم

                                   تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی

خواهم که ترا در بر بنشانم و بنشینم

                                   تا آتش جانم را بنشینی و بنشانی

ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی

                                   من چشم ترا مانم تو اشک مرا مانی

در سینه سوزانم مستوری و مهجوری

                                   در دیده بیدارم پیدایی و پنهانی

من زمزمه عودم تو زمزمه پردازی

                                   من سلسله موجم تو سلسله جنبانی

از آتش سودایت دارم من و دارد دل

                                   داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی

دل با من و جان بی تو نسپاری و بسپارم

                                   کام از تو و تاب از من نستانم و بستانی

ای چشم رهی سویت کو چشم رهی جویت ؟

                                   روی از من سر گردان شاید که نگردانی

 

رهی معیری


برچسب‌ها: رهی معیری
نوشته شده در 93/05/13ساعت 20:4 توسط آدم برفی| |

دیگر ساعتی بر دست ِ من نخواهی دید!

من بعد عبور ِ ریز ِ عقربه ها را مرور نخواهم کرد!

وقتی قراری ما بین ِ نگاه ِ من

و بی اعتنایی نگاه ِ تو نیست،

ساعت به چه کار ِ من می آید؟

می خواهم به سرعت ِ پروانه ها پیر شوم!

مثل ِ همین گل ِ سرخ ِ لیوان نشین،

که پیش از پریروز شدن ِ امروز

می پژمرد!

دوست دارم که یک شبه شصت سال را سپری کنم،

بعد بیایم و با عصایی در دست،

کنار خیابانی شلوغ منتظرت شوم،

تا تو بیایی،

مرا نشناسی،

ولی دستم را بگیری و از ازدحام ِ خیابان عبورم دهی!

حالا می روم که بخوابم!

خدا را چه دیده ای!

شاید فردا

به هیئت پیرمردی برخواستم!

تو هم از فردا،

دست ِ تمام پیرمردان ِ وامانده در کنار ِ خیابان را بگیر!

دلواپس نباش!

آشنایی نخواهم داد!

قول می دهم آنقدر پیر شده باشم،

که از نگاه کردن به چشمهایم نیز،

مرا نشناسی!

شب بخیر!

 

یغما گلروئی


برچسب‌ها: یغما گلروئی
نوشته شده در 93/05/01ساعت 8:23 توسط آدم برفی| |

بگذار تا جهان به زیبایی خود دل ببندد

بهار

در مقدم تو قربانی می‌شود تا از قطرات گلویش

شقایقی بروید

...

بی حضور تو

هیچ دفتری گشوده نمی‌ماند

بی گذار تو

معبری را پایان نیست

تو الفبای جهان را دیگر کرده‌ای


پرندگان شوریده در نفست ره گم می کنند

شوریدگان هوایت را دریاب!

نگاه کن

دو پرنده روحم را می‌برند

و جهان در عبور پرندگان

شکل تو را می‌گیرد!


شمس لنگرودی


برچسب‌ها: شمس لنگرودی
نوشته شده در 93/04/27ساعت 13:34 توسط آدم برفی| |

باز آی دلبرا که دلم بی قرار توست

                             وین جان بر لب آمده در انتظار توست

در دست این خمار غمم هیچ چاره نیست

                             جز باده ای که در قدح غمگسار توست

ساقی به دست باش که این مست می پرست

                             چون خم ز پا نشست و هنوزش خمار توست

سیری مباد سوخته تشنه کام را

                             تا جرعه نوش چشمه شیرین گوار توست

بی چاره دل که غارت عشقش به باد داد

                             ای دیده خون ببار که این فتنه کار توست

ای سایه صبر کن که بر آید به کام دل

                             آن آرزو که در دل امید وار توست

 

هوشنگ ابتهاج


برچسب‌ها: ابتهاج
نوشته شده در 93/04/21ساعت 16:32 توسط آدم برفی| |

دست‌هایت روسری را از وسط تا می‌کند

                         این مثلث در مربع سخت غوغا می‌کند

مثل یک منشور در برخورد با نور سفید

                         روسری، رویِ سرِ تو رنگ پیدا می‌کند

سبز، قرمز، سرمه‌ای، فرقی ندارد رنگ‌ها

                         صورت ِ تو روسری‌ها را چه زیبا می‌کند!

می‌شود هر تار مو یک «شب» ولی یک روسری

                         این همه شب را چطوری در دلش جا می‌کند؟

باد می‌ریزد بــه دورت حسرتِ تلخ مرا

                         باد روزی روسری را از سرت وا می‌کند

 

 

رامین عرب نژاد


برچسب‌ها: رامین عرب نژاد
نوشته شده در 93/04/18ساعت 12:13 توسط آدم برفی| |

نام تو را نمی دانم

آری

        اما می دانم

گل ها اگر که

                 نام تو را

                             می دانستند

نسل بهار از این سان

رو سوی انقراض

                       نمی رفت ...


حسین منزوی


برچسب‌ها: حسین منزوی
نوشته شده در 93/04/15ساعت 16:11 توسط آدم برفی| |

هرچه می رويم

عشق مثل يک سراب

از برابر نگاه ما

ناپديد می شود

گيسوان ما

مو به مو

سپيد می شود

گريه می کنی که نيستم

بغض می کنم که نيستی

مثل روزهای کودکی

که با تمامی دلم

برای يک مداد گمشده

يک دوچرخه

يک عروسک شکسته

می گريستم

ما هنوز کودکيم و قلب‌های ما

هنوز کوچک است

عاشقی برای ما، قصّه‌ی همان عروسک است

کاش ما بزرگ می شديم و عشق‌ها

پا به پای ما بزرگ می شدند.

 

محمد رضا تركی


برچسب‌ها: محمد رضا تركی
نوشته شده در 93/04/14ساعت 15:40 توسط آدم برفی| |

از دیدار تو باز می گردم

با دست‌هایی که در دستهایم جا مانده‌اند

و حرف‌هایی که در دهانم ...

 

از دیدار تو بازمی‌ گردم

با چشم‌هایی ،

که راه خانه را بازنمیشناسد ...

 

کسی در رگ‌هایم راه می رود

کسی در قلب‌ا‌م می‌ایستد

و در جیب‌هایم دستی‌ست

که بوی ِ عشق می‌دهد ...

 

در آیینه نگاه می‌کنم

تو را می‌بینم ...

 

مریم ملک دار


برچسب‌ها: مریم ملک دار
نوشته شده در 93/04/11ساعت 12:43 توسط آدم برفی| |